RSS
 

Notki z tagiem ‘seksualne’

Kaja i jej koleżanka cz. 2

14 lis

Kiedy znaleźliśmy się w pokoju, ciekawość jej ciała przeobraziła się w niewyobrażalne napalenie. Jej zgrabna figura w połączeniu z wulgarną opalenizną i makijażem, była po prostu jednym, erotycznym wabikiem. Zacząłem łapczywie obmacywać jej ciało. Tak jak przypuszczałem, była wydepilowana. Jej cipka, nie wyróżniała się niczym szczególnym, ale gdy złapałem w dłonie jej zgrabny tyłeczek, dotarłem niemal do granicy. Poczułem, że zaraz dojdę. Odsunąłem się. Kaja, nie próżnowała. Jej zgrabne dłonie w sekundzie uzbroiły mojego druha w gumę. Subtelnie położyła się na łóżku i rozchyliła nogi. Gdy zacząłem się w niej poruszać. Popatrzyłem na jej twarz, cycki, niewielkie i mocno opalone, płaski brzuch. Uświadomiłem sobie, że posuwam pewien rodzaj Barbie, może nie ten najbardziej na topie, ale jednak. Nie mam pojęcia, co było punktem zapalnym, ogólna sytuacja, jej uroda, paranormalne właściwości jej krocza. Poczułem nadchodzącą falę. Błagam nie – pomyślałem. Chciałem delektować się jej ciałem, posuwać we wszystkich możliwych konfiguracjach. Nie zdążyłem. Orgazm ogarnął każdą molekułę mojego ciała. Całość trwała może dwie minuty. Nie dowierzałem. Patrzyłem na nią i niedowierzałem, że to już. Delikatnie zsunęła prezerwatywę i zawinęła w płatek jednorazowego ręcznika. Podała mi następne trzy listki. Niedowierzanie było tak duże, że nawet nie zostawiło miejsca na zakłopotanie. Wybąkałem tylko: jesteś niesamowita.

- To miłe, dzięki. – Jej twarz nie zradzała większych emocji, na ułamek sekundy, dosłownie ułamek kąciki jej ust minimalnie drgnęły. Nie był to grymas szyderstwa, choć może też. Przede wszystkim była to mina, jaką robi starszy brat, który po raz setny pokazuje młodszemu trik, a młodszy wciąż nie wie, o co, tak naprawdę chodzi. Dopiero na klatce schodowej zrozumiałem. To był jej stały numer. Cały ten scenariusz, z bielizną, szybkim założeniem kalosza. I rozłożeniem nóg. Doskonale wiedziała, jak działa na facetów i jak to wykorzystać. Rozkładała szybko nogi i jeszcze szybciej je z powrotem składała. Dałem się wyruchać, jak jakiś gimbol. Wprost, nie do uwierzenia.

Poszedłem do chińskiej knajpki, zamówiłem ich firmowego kurczaka i przeżuwając kęs, za kęsem, rozmyślałem o tej cwanej divie. Wiedziałem, że muszę tam wrócić. Nie nasyciłem się jej cipką. To, co było godzinę temu, to była zaledwie uwertura. Koncert miał nadejść. Rozejrzałem się po nieco obskurnej knajpce. Nie wiem co mnie w niej tak bardzo urzekło, że z reguły chińszczyznę tam właśnie jadałem. Może to, że była praktycznie przy osiedlu, na którym mieszkałem? Odniosłem talerz i odszedłem w siną dal.

Kilka dni później znów odwiedziłem to mieszkanie. Tym razem wziąłem nieco pulchniejszą divę, ze szczerym uśmiechem. Miły był z niej przytulas. Sam seks zatarł się już w mojej pamięci, więc nie było fajerwerków, ale było przyjemnie. Kiedy było już po i ubierałem spodnie, spojrzałem na nią, leżącą na łóżku. Jak na dziwkę, wyglądała, nieprofesjonalnie. Zastanowiłem się, co się stało, że jest dziwką. Wyglądała na zwyczajną dziewczynę, powinna mieć zwyczajnego chłopaka i uprawiać z nim zwyczajny seks. Nie zadałem takiego pytania, takich pytań się nie zadaje, po prostu. (…)

Moja ręka porusza się coraz szybciej, biała substancja opuszcza moje ciało. I ląduje na muszli klozetowej, płytkach i spłuczce. Rwę kawałek papieru toaletowego i sprzątam po sobie. Wskakuję pod prysznic. Dwadzieścia minut później jestem ubrany. Kapitan wciąż śpi. Zamykam go w mieszkaniu i wychodzę. Wykonuję telefon, wszystko idzie zgodnie z moim planem. Prysznic pozwolił mi nieco dojść do siebie, ale wciąż czuję wczorajsze promile. Głowa, nieco bardziej ciężka, niż zazwyczaj, ale wiem, że lepszego momentu nie będzie.

Kaja otwiera w koszulce i majteczkach. Widocznie niedawno wstała. Pyta, czy chcę skorzystać z prysznica, kręcę głową. Przechodzimy do pokoju. Rozbieram się. Kaja ściąga koszulkę i majteczki. Naga kładzie się na łóżku. Widok jej nagiego ciała ożywił moje przyrodzenie. Dotyk jej piersi, wyprostował mój korzeń, ale do wystrzału było daleko. Zacząłem palcem pocierać jej wargi sromowe. Rozsunęła uda i nie pozostała dłużna, jej dłoń zaczęła mnie dodatkowo pobudzać. Delikatnym ruchem bioder wyeksponowałem kutasa bardziej. Jej ręka przyspieszyła. Teraz moje kąciki ust lekko drgnęły. Zatopiłem palec w jej rozkosznej jamce, która była cieplutka i rozkosznie miękka.

- Chcesz francuza? – Oho, nasza partia seks szachów nabiera rozpędu. – Pomyślałem.

- Jasne.

Jej głowa zaczęła rytmicznie pracować. Z satysfakcją patrzyłem na fiuta znikającego w jej buzi. Lubię te klocki, ale zdecydowanie nie jest to forma aktywności seksualnej, która miałaby doprowadzić mnie do orgazmu. Ale Kaja tego nie wiedziała. Gładziłem jej ciało zatrzymując się na zgrabnej półkuli pośladka. Faktycznie miała niezłe ciało. Dawałem jej dwa, do trzech lat w takiej formie, później przejdzie do okręgówki. Po kilku minutach dała za wygraną.

- Zakładamy? – Pokiwałem głową.

- Jeszcze nie. Połóż się, chcę cię posmakować. – Położyła się na plecach i rozsunęła lekko ugięte nogi. Położyłem się miedzy nimi i z niekłamaną rozkoszą patrzyłem na jej płaski brzuch, delikatnie wypukły wzgórek, jej szczupłe uda, wszystko skupiało się w jej wydepilowanej norce. Mój język rozpoczął taniec z jej wargami, po chwili lizania jej szparki, zanurkowałem językiem w jej wnętrzu. Jej cipka pachniała różanym żelem pod prysznic. Takiego używała Paulina. Nasyciłem swe zmysły. Diva założyła condom. Powoli, centymetr po centymetrze wjeżdżałem w nią. Nie spieszyłem się, wiedziałem, że tę godzinkę wykorzystam sumiennie. Powoli pracowałem w jej cipce. Spojrzałem na jej twarz, profesjonalistka, bez zbędnych emocji. Napawałem się jej ciałem, powoli, ale zdecydowanie pierdoliłem ją i patrzyłem z zachwytem na ten żywy pomnik sztuczności. Co z tego, że pod tą powłoką najprawdopodobniej kryje się pusta istota, którą ukształtowały rubryki z serii: „mój pierwszy raz”. Mojego chuja, to nie obchodzi. W pewnych kwestiach, my faceci, jesteś wręcz banalni.

Zgiąłem jej nogi w kolanach i złączyłem. Sam znajdując się na kolanach sparłem jej złączone stopy o swoją klatkę piersiową. Zabawa nabierała tempa. Teraz moje ruchy były szybsze, ręce położyłem na jej udach, zaczęła oddychać nieco głośniej. Jej zmieniony oddech spowodował, że z nową mocą naparłem na jej cipkę. Rozłożyła nogi, a ja mocno w nią wjechałem. Klasycznie, z boku, na jeźdźca, od tyłu. Co chwile zmieniałem pozycje, chcąc być w niej na każdą głębokości i pod każdym możliwym kątem. Kiedy klęknęła z wypiętą dupcią, złapałem za biodra i mocno pchałem, dobijając brzuchem do jej pośladków, czułem, jak moje jądra odbijają się od jej cipki. Wreszcie poczułem zmęczenie. Kiedy ponownie ją odwróciłem i natarłem między jej rozłożone nogi, poczułem, że niedługo nadejdzie kres tej zabawy. Trzymając w dłoniach jej rozłożone uda, pogalopowałem szaleńczym tempem. W końcu, moje działo wystrzeliło po raz drugi dzisiejszego dnia. Na moment, zawirowało mi wszystko przed oczami. Ale jazda. Popatrzyłem na twarz opalonej dziwki, oddychała szybciej, też nieco dostała w kość. No to remis – pomyślałem.

Chłodne przedpołudnie niemal mnie rozbroiło. Procenty dnia wczorajszego i dzisiejszy orgazm, sprawiły, że szedłem lekko zataczają się. Seks na kacu, to jednak swego rodzaju narkotyk. Wróciłem na mieszkanie. Kapitan dopiero się budził. Nic mu nie mówiłem. Nie sądzę, żebym zrobił na nim wrażenie. W końcu wszyscy żyliśmy wtedy w krainie absurdu.

Kaja była jeszcze, tak jak przewidywałem, kilka lat w branży, później zniknęła. Nie pamiętam, czy byłem jeszcze kiedykolwiek u niej, może. Kto  by to wszystko spamiętał. Z relacji Szwagrów dowiedziałem się, że lata mocnej opalenizny odbiły się na jej urodzie. Co ciekawe, ceny zostawiła te, z lat świetności. Dlatego z czasem zaczęły przeważać opinie, nie warto za taką kwotę korzystać. Ot, prawa rynku.

 
Komentarze (2)

Napisane w kategorii Burdelowo

 

Ostatnia odsłona początku cz. 2

12 paź

Iwa, to nie jest taka zwyczajna kobieta, a może właśnie to kobieta, która w stu procentach jest świadoma swego kobiecego arsenału. Kiedy spojrzeć na Iwę, można ujrzeć farbowaną blondynkę z kilogramowym makijażem. Szerokie biodra czynią z niej „dupiastą blondynę z ekonomii”, tak jest nazywana na wydziale. To jest tylko powierzchnia, pod nią czai się prawdziwa lisica. Iwcia, jak sama opowiadała, ma dobry kontakt ze swoją babcią i, jak przypuszczam, to właśnie babcia wpłynęła na ukształtowanie Iwy. Jeśli przyjrzymy się zachowaniu tej dupiastej blondyny, to niczym panienka z dobrego domu przeniesionego z dwudziestolecia. Zawsze nieco nieśmiała, zawsze nieco spłoszona, swoją postawą ujęła część profesorstwa. Za tym nieśmiałym dziewczęciem kryła się zdeterminowana kobieta sukcesu, która miała jasno określone cele, a wszystko napotkane po drodze albo pomagało w osiągnięciu celu, albo było zbędne. Oczywiście, nie samym kobiecym arsenałem Iwcia dążyła do celu, kobiecy arsenał, to coś, co pomagało, ale Iwa była przede wszystkim pracowita. Zawsze ją za to szanowałem, bo ja sam nie potrafiłem wykrzesać z siebie nawet promila tej pracowitości. Podobnie było w tej chwili. Wszyscy nie potrafili ukryć swojego wisielczego nastroju, dodatkową godziną wykładu. Twarz Iwy wyraża takie samo uwielbienie, jak na każdych zajęciach. Perfekcyjna aktoreczka.

         Zaczynają się wykłady. Głos profesor Danuty rozbrzmiewa w sali. Siedzimy i słuchamy. Patrzę na okno, za nim, gałązka z kilkoma listkami figluje z wiatrem. Patrzę na zegarek, minęło trzy minuty. Dosłownie trzy minuty, a myślałem, że chociaż kwadrans. Czas, to oszukańczy skurczybyk. Staram się słuchać pani profesor. Może to w jakiś sposób wpłynie na postrzeganie czasu. Niestety meandry nauk ekonomicznych same z siebie zbyt ciekawe nie są, a psorka do wziętych retorów nie należy. Sam nie wiem, kiedy odpłynąłem. Popatrzyłem na Iwcię, Iwcia na mnie. Pojawiła się myśl, wspomnienia. Zupełnie jakby mój mózg, w trosce, abym nie zanudził się totalnie, podsunął mi barwne wspomnienia tego, co było, tego, co doświadczyłem, doznałem. Odpłynąłem. Zamiast notować, co wartościowsze słowa psorki, zacząłem pisać listę. Gdy skończyłem, spojrzałem – nieźle, ale mogłoby być lepiej. Errol Flyyn, siedząc kiedyś w restauracji z przyjacielem, spoglądając na przechodzące kobiety, zapłakał. Zapytany o powód płaczu miał odpowiedzieć: „nigdy nie będę miał mich wszystkich”. Tak, moja lista, mogła napawać dumą, mogła być powodem wstydu, mogła być powodem zazdrości lub współczucia, mogła przywołać wspomnienia powodujące erekcję, w końcu, mogło jej w ogóle nie być. A przede wszystkim mogła być znacznie dłuższa. Gra nigdy się nie kończy, zawsze chce się więcej.

         Po wykładzie, który jakimś cudem, z trzema przerwami na kawę, minął, odprowadziłem Iwę na przystanek. Na rynku pojawiał się nowa sieć komórkowa, która swoją ofertą znokautowała konkurencję. Iwa była bardzo zainteresowana i do odjazdu jej autobusu rozmawialiśmy o ofertach, technice i ekonomii. Nowa sieć nie miała jeszcze rozwiniętych salonów dlatego Iwa, zamiast na tramwaj, czekała na autobus. Nasza rozmowa przeplatana z flirtem i podszczypywaniem, była przyjemnym spędzeniem czasu. Spojrzałem na Iwe. Gdybyśmy się kiedyś pobrali, to nasze dzieci usłyszałby sztampową bajkę, jak to mamusia i tatuś poznali się na uczelni. Tak było rzeczywiście, poznaliśmy się na schodach, Iwa szukała sali, ja grupy. Na pierwsze spotkanie dotarliśmy razem. I tak nasza znajomość się rozwijała. Iwa w końcu wsiadła do autobusu.

         Ruszyłem przed siebie. W głowie miałem dwa bieguny myśli: może tak, może nie. Sam nie wiedziałem, co zrobić. Znalazłem jakiś spleśniały numer, pewnie nieaktualny – pomyślałem. Zdzwoniłem. Jednak numer był aktualny. Głos, który mógłby należeć do którejkolwiek kobiety na świecie poinformował mnie, co i za ile. Dowiedziałem się wszystkiego, wsiadłem do tramwaju, skasowałem bilet i gapiąc się na mijane drzewa, sunąłem do przodu. Dotarłem na docelowy przystanek, zacząłem rozglądać się za nazwą ulicy, którą usłyszałem w telefonie. Tak, dla sportu, przecież nie jest powiedziane, że muszę szukać akurat tego bloku. Jeszcze nie wiedziałem co zrobić. Wszedłem w osiedle i wtedy sobie przypomniałem, to właśnie tu, rok temu, wulgarna kurwa sponiewierała mojego druha i odstraszyła mnie na rok. No dobrze, to z pewnością tu, ale nie jest powiedziane, że to ten sam adres, przez rok dużo mogło się zmienić – pocieszałem sam siebie. Kiedy wchodziłem do klatki, byłem pewien, to ten sam adres. Trudno, teraz już nie ma odwrotu, jeśli zobaczę tę samą rurę, to zrezygnuję, przez rok na ekonomii coś w końcu wiedziałem o prawach konsumenta.

Otworzyła kobieta, która mogła być w moim wieku. Może kilka lat starsza, trudno określić. Młoda, szczupła, o nieokreślonej urodzie, raczej ładna. Zaprosiła mnie do pokoju. Wręczyłem jej pieniądze. Chwilę popatrzyłem na nią i poszedłem pod prysznic. Kiedy wróciłem, łóżko było zaścielone prześcieradłem, diva poszła się opłukać. Kiedy wróciła po kilku minutach, owinięta bordowym ręcznikiem, przyjrzałem się jej bardziej. Ciemna blondynka o przeciętnej twarzy, szczupła, zgrabna o niewielkich piersiach. Oboje położyliśmy się na łóżku, moje dłonie zaczęły wędrówkę po jej ciele, w sposób prosty, samczy, prymitywny. Piersi, brzuch, uda, ręka sięgnęła miedzy uda. Przesunąłem dłonią po jej wzgórku. Wygolone łono zdawało się obiecywać mającą niedługo nadejść rozkosz. Diva, początkowo bierna, zaczeła gładzić mnie po udzie. Rytmicznie, z mechaniczną systematycznością. Kiedy na moment przerwałem jej dotykanie. Podniosła się, usiadła na kolanach, w okolicach mojego krocza i pochyliła się. Położyłem się na plecach i patrzyłem w sufit. Jej usta objęły mój stojący organ. Przyjemne uczucie otulało mnie jak najdroższa pościel. Spojrzałem na nią, jej głowa unosiła się i opadała, spokojnie, miarowo. Uznała że to już. Założyła prezerwatywę i mnie dosiadła. Góra – dół, góra dół, nic się nie odzywałem, delektowałem się jej ujeżdżaniem. Jedną dłoń położyłem jej na udzie, drugą ścisnąłem pierś. Patrzyłem na jej twarz, bez żadnych emocji, pełen profesjonalizm. W końcu obie dłonie wylądowały na jej pośladkach. Przyspieszyła. Zaproponowałem zmianę pozycji. Ułożyła się na boku, a ja w nią wszedłem. Poruszając się powoli, napawałem  się jej ciałem. Skończyłem od tyłu. Runda druga, zaczęła się klasycznie, skończyliśmy na jeźdźca. Po wszystkim, usiedliśmy na łóżku. Powiedziała, że od dwóch lat jest w zawodzie, od pół roku w mieście. Nieco mi poopowiadała o swojej profesji.

- Każda dziewczyna (czyt. prostytutka) woli starszych. Można troszkę porozmawiać, poprzytulać się i zawsze lepiej zapłacą. Nie wymęczą tak dziewczyny, jak młodzi. Młodzi, zazwyczaj mają mało kasy, a chcieliby najlepiej od razu na pięć godzin brać dziewczynę.

Powiedziała mi o Stronie i Forum. Słuchałem z zainteresowaniem. Nie zdziw się, jak rozpoznasz tam którąś z koleżanek. – Zaśmiała się. Pożegnaliśmy się i wyszedłem. Czas minął.

Wieczorem, z głośnika leciały dźwięki najnowszej piosenki Nelly Furtado, a ja niemal zahipnotyzowany, przesuwałem pasek na stronie www. Patrzyłem na profile, zdjęcia, opisy, ceny, telefony kontaktowe. Następnie Forum. Wszystko przyprawiło mnie o ucisk w żołądku, z podniecenia. Oto patrzyłem na nowy szlak, krainę wprost przepełnioną doznaniami. Uzmysłowiłem sobie, że patrzę na możliwość realizacji chyba każdej zachcianki. Wtedy byłem przekonany, że stoję u progu cudownej krainy, młodzieńcza naiwność, zdawała się tak udekorować ten mikrokosmos, że nie zauważyłem bardzo istotnej rzeczy. Za tymi wszystkimi obrazkami, obietnicami, które patrzyły na mnie z monitora i które w dużej mierze sam sobie wykreowałem, była otchłań, otchłań ziejąca pustką. Tamtego wieczoru spojrzałem właśnie w tę otchłań, a ona spojrzała na mnie. Moja naiwność zaślepiła mnie na tyle, że patrzyłem na tę otchłań i jej nie dostrzegłem, ja za to nie umknąłem jej uwadze.

Przestałem być debiutantem, tamtego wieczoru wstąpiłem do grona Szwagrów.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Burdelowo

 

Ulicznice w wielkim mieście vol 1

30 wrz

Nie było ciepłej wody. Strumienie letniej spływały po moim ciele. Żel pod prysznic w postaci rozwodnionej mazi spływał po moim ciele. Z dużej tuby wycisnąłem dodatkową porcję i zacząłem energicznie pocierać fiuta. Musiałem to z siebie zmyć. Jak w ogóle do tego doszło? Czułem niesmak, zrobiłem coś, co było niewłaściwe i sam nie wiedziałem dlaczego tak to się skończyło.

A wszystko rozpoczęło się od spaceru, nocnego spaceru po nieznanym mieście. Nie, nie, zaraz, wszystko zaczęło się jeszcze wcześniej. Od rozmowy telefonicznej. Czas, powiedzmy, rok po maturze, to jeden z ciekawszych okresów. Po roku, czy to w pracy, czy na studiach, posiadamy portfel nowych znajomych, jednocześnie, od czasów wczesnej młodości, nie upłynęło aż tak wiele, żeby zapomnieć o przyjaciołach właśnie z tego okresu. Jeden z nielicznych momentów, kiedy człowiek czuje się szczęśliwy.

Dotarłem do miasta, na drugim końcu Polski. Dwoje łobuzów z mojego liceum wybrało się tam na studia. Przez rok akademicki, widywaliśmy się w rodzinnych stronach, przy okazji Świąt i majówki. Zawsze z naszych ust płynęły zaproszenia do naszych „nowych miast”. Wyraz mojej twarzy musiał odzwierciedlać niemałe zdziwienie, kiedy przed samym lipcem w telefonie usłyszałem – to co, zjawisz się w końcu, czy nie, bo w połowie lipca spadamy do domu i nie będziesz miał kogo odwiedzi ć. Musiałem. Nie miałem wyjścia. Dwa dni później w niedzielę siedziałem w autobusie i patrzyłem na coraz bardziej granatowe niebo. Kilka godzin w autobusie, przerwa nad ranem, spowodowana przesiadką i kolejne godziny w autobusie. Jestem osoba, która lubi podróże, ale tym razem byłem znużony. Gdy zatrzymaliśmy się na kolejnej już stacji benzynowej, na „dziesięciominutowe siusiu i papierosa”, powlokłem się do lodówki po zimną puszkę pepsi. Każdy łyk przyjemnie odczuwałem w każdej części ciała. Rozejrzałem się wokół. Pola uprawne, płaskie, niczym blat stołu. A wśród nich stacja benzynowa z muszlą. Nigdy nie widziałem takiego krajobrazu, nie sądziłem nawet, że takie równiny są u nas. Dalszą trasę spędziłem gapiąc się w szybę i nie mogąc się napatrzeć na niekończące się uprawy. Coś nieprawdopodobnego.

Kiedy wysiadałem na dworcu, z ciekawością rozejrzałem po obcym mi mieście. Nikt na mnie nie czekał –moi gospodarze, rozpoczęli karierę w międzynarodowym paśniku. Przez telefon dostałem wskazówki, gdzie jechać. W ich akademiku miał na mnie czekać kolega, który został o wszystkim poinformowany. Kilkanaście minut zajęło mi odnalezienie właściwego autobusu. Miasto, zrobiło na mnie wrażenie, nie wiem, czy to efekt letniego miesiąca, czy po prostu zobaczyłem coś nowego. Wszystko zdawało się bardziej tętnić życiem. Dojechałem na miejsce. Okazało się, że akademiki zupełnie nie przypominały znanych mi molochów. Niskie budynki, o arcyciekawej architekturze bard zadziej przypominały międzywojenne kamienice, niż siedziby współczesnych żaków. W pokoju 34 czeka l na mnie Robert, student polonistyki, kolega moich gospodarzy. Porozmawialiśmy, wypiliśmy piwo i na tym nasze poznanie się zakończyło. Wyszedłem na zakupy, sztuczne jedzenie, które kupiłem wystarczyło mi za kolację. Edytę i Marcina miałem spotkać po dwudziestej trzeciej. Wieczór zaczynał się dłużyć. Położyłem się na łóżku o pogrążyłem się w myślach. Raczej mogłem być z siebie zadowolony. Rok temu byłem po maturze, w swoim pokoju patrzyłem na plakaty sportowców i marzyłem o karierze i pieniądzach. Może nic z tych rzeczy nie osiągnąłem, ale z pewnością zrobiłem krok do przodu. No i pozostawało burdelowo. Mój mały tajemny światek. Niczym Alicja, miałem swoją krainę czarów. Zastanawiałem się, czy mówić o tym Marcinowi, w końcu w szkole mówili na niego „mały lowelasek”. Jednak nie. Tak będzie lepiej, zostawię to dla siebie.

Po dwudziestej pierwszej, na zewnątrz zaczynało się ściemniać, ja, im później było, tym bardziej byłem znudzony. Nie pomogły wesołe smsy od Edyty. Wyszedłem się przejść. Uzbrojony w ciekawość, pokonywałem ulicę, za ulicą. Interesująca wydała się kobieta, która wyraźnie odróżniała się od reszty. Skąpe wdzianko, wręcz wulgarne. Ciekawa moda – pomyślałem. Idąc kilkanaście metrów dalej, znowu ujrzałem zdzirowato ubraną kobietę. Nie wiem kiedy, żarówka, niczym u Pomysłowego Dobromira, rozbłysła. Dziwki, najprawdziwsze uliczne kurwy! Zawróciłem i cofnąłem się. Pierwsza z oryginalnie ubranych laseczek chodziła tam i z powrotem, na dystansie około dwudziestu metrów. O cholera! – Moje myśli eksplodowały. Niewidzialna dźwignia powoli przeskoczyła. Nigdy nie spotkałem ulicznic. Jak dla mnie, ich miejsce było na kartach kronik żółtej, międzywojennej literatury. Z wyczulonymi zmysłami szedłem przed siebie. Zrobiłem rundę, po kwartale, który, jak sądziłem będzie pełen chodzących kurwiszonów. Było ich siedem, przynajmniej tyle zauważyłem. Chciałem podejść, ale nie wiedziałem jak. Sam ze sobą prowadziłem dialog. A, jeśli to nie dziwki, może taka moda tu panuje? – Pytałem sam siebie. Spojrzałem na niewysoką blondynkę, ubrana w białą mini i białą bluzeczkę, wyglądała jak wybrakowana świąteczna hostessa. Jej rysy twarzy zdradzały, że raczej nie należy spodziewać się po niej szczególnej subtelności.

Wziąłem trzy głębokie oddechy. Powoli ruszyłem spod kiosku, do żującej gumę blondynki.

- Przepraszam, nie wie pani, gdzie tu się można zabawić? – Jakkolwiek brzmi to dziwacznie, w tamtej chwili, nic innego nie przyszło mi do głowy. Pomyślałem, że słowo „zabawić” w razie czego uratuje sytuacje.

- Hmm, no tu masz klub taki, tam pub, a jest jeszcze pizzeria, na ulicy P.  – Szlag, trafił mi się przewodnik turystyczny. Nie ma wyjścia, trzeba działać na sto procent.

- A, z panią, można się zabawić? – Kńcząc to zdanie, czułem jak się czerwienię. Fatalizm zaczął przytłaczać moją świadomość. Ale, w końcu, nikt mnie tu nie zna – pomyślałem.

- A, oto ci chodzi, no jasne. – Rzeczowo usłyszałem co i jak. Pokiwałem głową na znak, że rozumiem i się zgadzam. Z tylnej kieszeni spodni wyciągnąłem pogniecione banknoty.

- Chodź ze mną. – Blnondi ruszyła do przejscia dla pieszych, ja niepewnie spoglądając, to pw prawo, to w lewo byłem pół kroku za nią.

Gdy przeszliśmy przez przejście podeszliśmy do czarnego Seicento, diva dała kaskę kierowcy, oprócz wąskich ust, nieprzyjemnego spojrzenia dostrzegłem kawałek ortalionowej kurtki.

- Chodź. Idziemy w bardziej dyskretne miejsce. – Przeszliśmy przez kolejne pasy. Gdy przechodziliśmy, jakiś młokos przejeżdżał na rowerze, widząc ulicznicę krzyknał: – yo siniorita! – Na chwilę mnie zmroziło, wszyscy widzieli, że idę z dziwką, wszyscy wiedzieli po co. W tym momencie w mojej głowie pojawił się gigantyczny spych, wszystkie te myśli zostały zepchnięte, a w ich miejsce pojawił się napis: NO i CO? Za dwa dni mnie tu nie będzie. Diva prowadziła uliczkami i skwerami, w końcu doszliśmy do budynku przypominającego kotłownię. Obeszliśmy budynek . Zaprowadziła mnie na schody prowadzące w dół, da jakichś drzwi.

- To tutaj.

Stanęła dwa stopnie wyżej, podciągnęła spódniczkę i opuściła majtki. Położyłem rękę na jej plecach, dając tym samym znak, żeby się pochyliła. Niczym w amoku dobrałem się językiem do jej pizdy. Cała ta sceneria, wieczór, świadomość, że to wszystko odbyło się spontanicznie, podziałało na mnie jak gigantyczny afrodyzjak. Gryzłem (delikatnie), ssałem i lizałem jej cipę, jakby świat nie istniał. Złapałem rękami jej pośladki i rozsunąłem, przejechałem językiem po jej anusie. Zacząłem chłeptać wokół jej kakaowego oczka. Słony smak podziałał na receptory smaku. Uniosłem głowę. Diva odwróciła się, z mikroskopijnej torebki wyciągnęła condom. Założyła na korzeń, poczym odwróciła się i pochyliła do przodu. Wchodzę i zaczynam pierdolić, nie myślę o niczym. Liczy się tylko dupa wypięta przede mną. Nie zmieniamy pozycji. Początkowo gładzę ją po plecach. Ręce z pleców poszły pod spód. Pochyliłem się i zacząłem obłapiać jej cycki, niewielkie, ale sprężystość skóry jeszcze łatwo wyczuwalna. . W końcu jedna z moich rąk wylądowała na jej kroczu. Kciukiem miziałem podbrzusze, a palce ugniatały fałdy jej warg, niczym plastelinę. Finiszowałem łapiąc ją za biodra i mocno dobijając. Kiedy opróżniłem swoje działo, głęboko odetchnąłem. Kiedy z niej wyszedłem, spojrzałem na fiuta. Pęknięty condom, popatrzyłem na divę.

- Pękł, wiem czułam, ale nic nie mówiłam, żebyś se doszedł. Daj. – Ściągnęła lateksowy strzęp i zawinęła w chusteczkę. Zapinałem zamek w spodniach i przypomniałem sobie sytuację sprzed kilku miesięcy. Oszołomiony nie tak odległym orgazmem, jeszcze nie myślałem.

Kiedy wracaliśmy, porozmawialiśmy o klubach, studenckich imprezach i ogólnie o miastach. Dopiero kiedy sam wracałem do akademika Marcina i Edyty, fatalizm powrócił ze zdwojona siłą. Dotarło do mnie, że to najniższa pozycja w hierarchii tego światka. A jeśli ma jakąś chorobę? Scenariusze pełne najgorszych wizji stały się przerażająco realne. Niemal wbiegłem do mojej tymczasowej kwatery, wygrzebałem żel pod prysznic i ręcznik. Pobiegłem pod prysznic. Co ja zrobiłem? Czy mi rozum odjęło? Starałem się zetrzeć z penisa potencjalne choroby, ale także całe zajście.

- O, nie było jeszcze wina i kolacji, a ty już goły. – Marcin wrócił z pracy.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Burdelowo

 

Co nas kręci, porozmawiajmy o fetyszach

30 sty

Fetysz. Oznaka czegoś fe, parafilia seksualna. Zawsze się zastanawiałem, czy faktycznie tak zwana większość normalnych ludzi faktycznie jest normalna. Jeśli przyjrzymy się temu z bliska, okaże się, że każdy ma w sobie ułamek fetysza.

Zacznijmy od tego, że każdy facet ma fiksacje. W skrócie można ją nazwać „cycki-dupa”. Być może paru zakłamanych zakichańców oburzy się i stwierdzi: co? Jak to? Ja nie jestem takim prymitywem. No gdzieżby:) Pamiętam audycję w radiu, gdzie redaktor katolickiego pisma nadymając się stwierdził: kobiece piersi są przede wszystkim dla dziecka! Kochanieńki, żeby te piersi mogły być dla dziecka, to najpierw ktoś musi to dziecko zrobić. I niech mnie ktoś poprawi, jeśli się mylę, ale cycki w łowieniu przyszłego tatusia odgrywają dużą rolę. Mój przyjaciel, Misza, zawsze, po wypiciu kilku kieliszków oznajmiał: „jestem cyckomaniakiem”. Po takim wyznaniu następowało szczegółowe opisywanie, jakie są cycki idealne. Odpowiednio układając dłoń, Misza wyjaśniał jaki rozmiar powinna mieć kobieca pierś i jak powinna układać się w dłoni. Przyjmując owocową kwalifikację, chodziło mu o jabłka:)

Zostańmy jeszcze chwilę, przy kościelnych fetyszach. Moja koleżanka, o której pisałem wcześniej, zawsze z dumą podkreślała, że kobieta, powinna chodzić, jak kobieta. Miała na myśli spódnice i sukienki. Jak wyznała, kiedyś przy kawie, znajomy ksiądz powiedział powiedział jej kiedyś, że na tak ubrane (czyt. w sukienkę) kobiety, które są prawdziwymi kobietami, uwagę zwracają prawdziwi faceci, których, wiadomo kręcą tylko prawdziwe kobiety. Coś, jak sadzę z gatunku: prawdziwi ludzie, z prawdziwymi ludźmi. I co? Takie zafiksowanie na punkcie danego stroju, to co, jeśli nie fetysz. Ocenę wypada zostawić czytelnikom,.

Co do kobiecego stroju, to z pewnością elementem zasługującym na kilka słów jest bielizna. Oj, to prawdziwy raj, dla wszelkich fetoli. Ja osobiście przepadam, za gustowną, seksowną bielizną. Czarna, czerwona, granatowa, ciemnozielona. Taak. Jeśli dodamy do tego koronkę i odpowiedni krój, to krew sama spływa w odpowiednie miejsce. Kilka lat temu szedłem ze znajomym pasażem handlowym. Minęliśmy wystawę sklepu sprzedającego taki asortyment. – Jak będę miał dziewczynę, tak na dłużej i na serio,to będę tu zostawiał połowę wypłaty. – Zdanie, które wtedy usłyszałem, zapadło mi długo w pamięci.

Uważam, że każdy osobnik na tej planecie, kobieta, czy mężczyzna ma swoje fiksacje, małe i duże. Może chodzić o wzrost, tuszę, głos, cycki, dupę, fryzurę, cokolwiek. Ważne aby do takiej fiksacji podejść na luzie, ze śmiechem.

Kiedy poznałem Marabelkę, miała dosyć dużo walorów. Uroda Indianki, latynoski tyłeczek i kształtne cycki. Dopiero po czasie odkryłem u niej jeszcze jeden wabik…..stopy. Fetysz stóp, przez społeczeństwo uważany, za odchylenie od normy, mnie zawsze bardziej śmieszył, niż napawał odrazą. A jednak, kiedy zauważyłem, te hobbicie stópki, ze prawdziwym rozbawieniem uznałem, że mnie kręcą. Małe hobbicie stópki, idealne do masażu (aktywnego i pasywnego) i do..a zresztą, ami zobaczcie:)

V__6B6D

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Trawiące myśli